Nakshatra’s, de Maanhuizen in de Indiase Astrologie

De Engels astroloog Alan Leo (1860 – 1917) kreeg in het jaar waarin hij stierf, een boete van 25 pond voor het maken van een astrologische voorspelling. In zijn tijd was voorspellen door middel van astrologie nog een behoorlijk riskante aangelegenheid. De 16^de eeuwse filosoof Giordano Bruno was een veelzijdig man, maar helaas voor hem zat de inquisitie hem permanent op de hielen. Vooral vanwege het feit dat hij zich met de maandierenriem bezig hield en daar net iets te veel ruchtbaarheid aan gaf. In het jaar 1600 belandde ervoor hij op de brandstapel. Galileo Galilei, die ergens rond 1592 de baan als docent wiskundige, vestingbouw en astronomie te Padua, van Giordano Bruno had overgenomen, wist aan de brandstapel te ontsnappen, maar moest toch nog de laatste jaren van zijn leven in gevangenschap doorbrengen (huisarrest).

Uiteraard heeft dit alles helemaal niets met de Indiase maanhuizen/nakshatra’s te maken. Het zegt voornamelijk iets over de onderdrukking en de teloorgang van de astrologische/astronomische kennis, zoals deze in het westen heeft plaatsgevonden. Zelfs nog tot het begin van de 20^ste eeuw kon je erop afgerekend worden, zoals Alen Leo heeft ondervonden. Men beweerde dat hij hier zo door ontdaan was dat het de oorzaak van zijn dood is geweest.

Maar nu het goede nieuws. In India kende men deze heksenjacht niet. Astrologie maakt er deel uit van het dagelijkse leven en de maanhuizen, ofwel de nakshatra’s, vormen al duizenden jaren de belangrijkste hoeksteen bij het duiden van horoscopen. In tegenstelling tot de Indiase astrologie, moeten we bij de beschrijvingen die we over de maanhuizen tegenkomen in onze Westerse cultuur, er altijd rekening mee houden dat de onderdrukking zijn sporen heeft nagelaten. Daardoor zal de informatie die er in het Westen dan toch nog van over is gebleven, op zijn zachtst gezegd niet helemaal correct meer zijn. Het is echter niet nodig om het wiel voor de tweede keer uit te vinden. We kunnen ons voordeel doen met de oorspronkelijke kennis over de maanhuizen/nakshatra’s zoals deze in India bewaard is gebleven en daar nog volop gepraktiseerd wordt.

Tropisch versus siderisch

Toen India in 1948 zijn onafhankelijkheid had herwonnen, hebben er een aantal parlementaire zittingen plaatsgevonden om het verschil tussen de tropische en de siderische dierenriem vast te stellen. Dit alleen al geeft aan hoezeer de astrologie onderdeel uitmaakt van het dagelijkse leven aldaar. (Ik zou graag zien dat Balkenende eens in de kamer zou informeren of het niet toevallig afhoudende Maan was toen ze besluiten namen over de JSF. Zou het ooit zo ver komen?)

De vaste sterren vormen het decor van de nakshatra’s en zijn van cruciaal belang voor de duiding. Het is daarom ónmogelijk om goed met de nakshatra’s (en de Vedische astrologie in het algemeen) te werken met gebruikmaking van de tropische dierenriem zoals we deze in het Westen gewend zijn. In India hanteert men de siderische dierenriem. Dit betekent dat je, wil je met succes de nakshatra’s meenemen in je duiding, de planeetstanden en de ascendant van je westerse horoscoop ongeveer 23 tot 24 graden terug moet zetten. Door de precessie wordt het verschil tussen deze twee dierenriemsystemen elk jaar groter. Dit oplopende verschil wordt de ayanamsa genoemd. Op dit moment bedraagt het verschil zo'n 23 tot 24 graden. Het was om dit specifieke verschil tussen de tropische en de siderische dierenriem te ijken, dat het Indiase parlement bij elkaar kwam. Er werd toen besloten dat de zogenoemde Lahiri-ayanamsa de meest nauwkeurige was (zie tabel).

Vloek van Shiva

Er zijn helaas verschillende ayanamsa’s in omloop, hoewel de verschillen niet heel groot zijn.

Het komt overigens, nog los van de ayanamsa, niet vaak voor dat astrologen het eens zijn met elkaar als het gaat over dergelijke zaken en astrologische systemen. In India heeft men daar vrede mee en accepteert men dit. ‘Dat is nu eenmaal de vloek van Shiva’. Shiva was eens verbolgen over het feit dat astrologen via hun methoden inzicht konden krijgen in zaken waar enkel de goden weet van mochten hebben. Maar, omdat de goden deze methoden zelf geschonken hadden, kon hij daar weinig aan veranderen. Om toch nog enige invloed hierop te hebben, sprak hij daarom een vloek over de astrologen uit: ‘astrologen waar ook ter wereld, zullen het altijd oneens zijn met elkaar.’

De Veda’s

Het systeem van nakshatra’s of maanhuizen, was in India al in gebruik vér voordat de dierenriem zoals we deze vandaag de dag kennen, zijn entree maakte. De nakshatra’s worden aangehaald in de Veda's, India's meest heilige geschriften. Hoewel deze geschriften zo'n 1000 jaar voor Christus in vier delen zijn ondergebracht, zijn er honderden, zo niet enkele duizenden jaren aan vooraf gegaan, waarin men de kennis van de Veda's reciterend en vooral zingend van generatie op generatie overdroeg.

Deze vier delen zijn:

De Rigveda, het oudste deel, dat voornamelijk bestaat uit hymnen (plechtige lofzangen) gericht tot de zeer vele goden die het Hindoeïsme rijk is.

De Samaveda, die met name handelt over melodie en intonatie.

De Yajurveda, het deel dat gaat over offeranden.

De Atharvaveda, die voor het overgrote deel handelt over magische rituelen en formules.